یعنی فراموشی فراموشی فراموشی
درباره سایت
آخرین مطالب
- دلخستهام از این همه دیوار بیدر که
- مامان! بگو چی به سرم اومده؟ دیشب بازم نفس نمیکشیدم!
- دلخستهام از این همه دیوار بی در که...
- سوراخ کوچکی وسط قلب، یا مغز؛ بخشی از بدنم باش!
- غم را نمیشود که به رویم نیاورم!
- اول دلم فراق تو را سرسری گرفت/ وان زخم کوچک دلم آخر جذام شد
- عشق آنچه هستی است نه آنی که نیستی
- اگر گردبادی برآید ز کنج...
- کدام قله کدام اوج؟
- بهت گفتم که لبخند تو به دوریت می ارزه
امکانات وب
مثل بادبادک مانده ام بین زمین و هوا.
دلم میخواد خوشبختی ام را باور کنم، رنگی رنگی بودن روزهایم را باور کنم، مهربانی های تو را باور کنم اما چیزی انگار ته دلم میریزد... نکند از این خواب هم بپرم؟
میخواهم به دوست داشتنت اعتماد کنم ، به شعر هایت دل بدهم، به شانه هایت تکیه کنم ولی یکی توی سرم هشدار میدهد: نکند جا خالی بکند؟
عین بادبادک به هر بادی میلرزم و میچرخم دور خودم، نکند امروز روز آخر بشود؟
نکند
برچسب:
نویسنده: نوید محمودی
سخت تر از حس خشم آمیخته با تحقیری که داره دلم رو جراواجر میکنه غصه اینو دارم که اگه تو الان اینجا بودی بهم میگفتی که بهم گفته بودی این قصه جز اعصاب خوردی چیزی برام نداره. چرا به حرفت گوش نکردم؟
خوبه که نیستی کنارم، خوبه که لااقل گریه هامو نمیبینی.
نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم تیر ۱۳۹۶ساعت 3:16 توسط کرفس|